Wilde eend (Anas platyrhynchos)
De wilde eend is de meest voorkomende eendensoort in Nederland en wordt gezien in vrijwel alle waterrijke gebieden. Het mannetje is herkenbaar aan zijn groene kop en gele snavel, terwijl het vrouwtje een bruin gespikkeld verenkleed heeft dat goede camouflage biedt. Wilde eenden broeden vaak in de buurt van water en komen voor in agrarische gebieden, parken en zelfs in stedelijke omgeving.
De populatie wilde eenden is de afgelopen decennia afgenomen, waarschijnlijk door een combinatie van factoren, zoals predatie, voedselbeschikbaarheid en veranderingen in het leefgebied. Wilde eenden zijn alleseters en eten onder andere waterplanten, gras, zaden, peulvruchten en kleine ongewervelden. Lokaal kan schade ontstaan aan landbouwgewassen, zoals graslanden en groentegewassen, wanneer grote aantallen eenden daar foerageren.
De wilde eend is één van de vijf soorten waarop in Nederland jacht mag worden uitgeoefend. De jachtperiode loopt van 15 augustus tot en met 31 januari. Sinds 2018 neemt het aantal geschoten wilde eenden jaarlijks af. Buiten de jachtperiode worden in Noord-Holland geen wilde eenden gedood. Monitoring door Sovon en de Faunabeheereenheid volgt de ontwikkelingen in de populatie en kan aanleiding zijn voor aanvullende maatregelen indien nodig.
Opvallend is dat de brandganzenpopulatie sinds de jaren negentig sterk is gegroeid en dat de vogels steeds langer in het voorjaar in Nederland blijven. Hierdoor neemt de schade aan graslanden verder toe.
Rondom Schiphol gelden bovendien extra maatregelen voor de vliegveiligheid, omdat grote groepen (brand)ganzen een risico kunnen vormen voor het vliegverkeer.
Actuele informatie voor schadebestrijders en jagers over het beheer van de wilde eend staat in de Faunakalender van Noord-Holland. Meer informatie over ecologie, verspreiding en gedrag van deze soort staat op de website van Sovon. Meer informatie over het beheer van de wilde eend staat in het Faunabeheerplan Wildsoorten 2023 – 2029.
