Hybride gans
Hybride ganzen ontstaan door kruisingen tussen verschillende ganzensoorten. Dit gebeurt zowel tussen inheemse soorten onderling, als tussen inheemse soorten en exoten, zoals de Canadese gans. Veel voorkomende kruisingen zijn bijvoorbeeld tussen brandgans en Canadese gans, en tussen grauwe gans en Canadese gans. De nakomelingen zijn vaak vruchtbaar, waardoor de genetische zuiverheid van de oorspronkelijke soorten onder druk kan komen te staan.
Ook verwilderde boerenganzen — afstammelingen van de tamme boerengans, die zelf is voortgekomen uit de grauwe gans — dragen bij aan deze menging. Door kruising met wilde ganzen ontstaan verschillende kleur- en vormvarianten.
In Noord-Holland vormen hybride ganzen geen grote, zelfstandige populaties, maar hun aantal neemt wel toe, vooral in agrarische gebieden en stadsparken.
De schade die hybride ganzen veroorzaken lijkt op die van hun oudersoorten: begrazing van grasland en akkerbouwgewassen, vertrapping van vegetatie en vervuiling van oevers en waterpartijen. Daarnaast vormen ze een risico voor het behoud van soortzuivere wilde ganzen.
Het beheer richt zich op het beperken van schade en overlast, onder andere door populatiebeheer en verjaging met ondersteunend afschot. In kleinere, goed afgebakende populaties – bijvoorbeeld in stedelijke gebieden – wordt vaak ingezet op nestbehandeling om verdere uitbreiding te voorkomen.
Hybride ganzen vallen niet onder de beschermde inheemse soorten, maar voor bestrijding is wel een juridische basis vereist. In Noord-Holland zijn hybride ganzen opgenomen in het maatregelenpakket vanwege hun bijdrage aan landbouwschade en hinder.
Actuele informatie voor schadebestrijders en jagers over het beheer van de hybride gans staat in de Faunakalender van Noord-Holland. Meer informatie over ecologie, verspreiding en gedrag van deze soort staat op de website van Sovon. Meer over ganzenbeheer staat in het Faunabeheerplan Ganzen 2025 – 2031 NH.
